Name

Ben bugün ölüyorum.
Ağdalı sözler beklemeyin benden. Büyük hayal kırıklıkları seremem önünüze, alıp alıp çarpın diye yüreğinize.

Ben bugün ölüyorum.
Dünyanın en haklı gerekçesinden hem de: Yalnızlık. Kıvırmayın burnunuzu beğenmediniz diye. Yok suçluluğa da mahal yok, nedamete de. Hepiniz vardınız, oradaydınız biliyorum. İstediniz mutluluğumu içtenlikle. Ama yalnızlık değildir sandığınız gibi yeğleme. Hastalıktır, kalıtsaldır üstelik. 7 kuşak atam da suçlamasın kendini, sittin kuşak öteden bulur yerleşir ruhun derinliğine. Yalnızın ruhu ağırdır, çok ağırdır. Taşıması güçtür, yaşaması yüktür. Korkmayın söyleyin: Çok ağırdı durumu, Allah rahmet eylesin. Çektiği büyük çile ahrette sona ersin.

Ben bugün ölüyorum.
Bakıyorum Oğuz gibi duvarlarına odamın. Boş. Bomboş. Ben de kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asamadım. Kötü yaşarım korkusuyla tek bir gün yaşamadım. O yüzden üzülmeyin, ben bugün ölüyorum, zaten hiç yaşamadım.

Okurken bu satırları, kaldırıp kafanızı baktıysanız duvara, gördünüzse resmimi asılı o duvarda, işte yaşadın, burdasın diyorsanız şayet haksızlık etmek istemem. Gönül duvarına resmimi asan birkaç kişi oldu elbet. Bir sevdiğim oldu vaktiyle, sonra bir nişanlım. Dostlarım. Annem, babam, kardeşim… Sizi düşünmek ağır geliyor tam da şu an. Yaşamak yükü sizi düşündüğümde daha da dayanılmaz oluyor. O yüzden reddediyorum kendimi sizden. Oldu işte. Şimdi hastalığına layık bir hasta oldum. Hayatında tek bir sigara içmemiş akciğer kanserine yüktür ömür boyu sigara içmemiş olmak. Son sigaramı da yakıyorum. Tüm yüklerimi de atıyorum. İşte bugün ölüyorum.

Ben bugün ölüyorum.
Ben hiç doğdum mu Tanrım? Bebek oldum mu annemin kucağında, sımsıcak bakışında? Babamın omuzlarında bekledim mi iftarı bir kış Ramazan’ında henüz 6 yaşında? Kardeşim doğduğunda aldım mı kucağıma, hem korkarak delice, tuttum mu kıskançlıkla? Tuttum mu ellerinden ilk sevdiğim o kızın, baktım mı gözlerine içim titrercesine? Çıktım mı çocuk yaşta uzun bir yolculuğa, kaderime hazırlayan çok kıymetli okula? Gerçekten inandım mı bir derde derman, bir hastaya tabip olacağıma? Ben hiç oldum mu Tanrım? Ben bugün ölüyorum.

Ben bugün ölüyorum.
Beni bağışla Tanrım. Verdiğin hastalıktan huzurunda derdestim. Kabul etmez, hiç affetmez dediler ama gör çaresizim. Ev bomboş, kalbim bomboş, bomboş artık tüm zihnim. Şimdi beni tart Tanrım, bak 21 gramdan çok çok daha eksiğim.

Yorum bırakın